ชีวิตของฉันมันอยู่กะหมากะแมว

เมื่อไม่นานมานี้ที่โรงเรียนของเรามีคำสั่งให้นักเรียนปลูกต้นไม้

ต้นไม้ ?

ปลูกไปทำไมกันก็ไม่รู้นะ . . .

ไม่เห็นสนุกเลย . . .

น่าเบื่อจะตายออก . . .

แต่ว่าเมื่อเช้านี้มาเยือนเราก็เริ่มรู้ความลับบางอย่างของความรัก . . .

ช่วงนี้เรารู้สึกมีความสุขมากขึ้นกว่าก่อน เพราะรู้จักอะไรหลายๆอย่างที่เมื่อก่อนไม่เคยคิดที่จะ

แยแส . . .

วันนี้อากาศดี เราก็เลยตื่นสายเหมือนเดิม -_-

ลืมตาตื่นขึ้นมา

แม่ก็บอกว่า เดี๋ยวจะซื้อดินมาให้

ดินไรหว่า ?

อ๋อใช่แล้ว งั้นก็ . . .

ปารกฏว่าลองเอามือเขี่ยๆดู อื้ม . . . เปลือกเริ่มกะเทาะบ้างแล้ว ให้มันได้อย่างนี้สิ รากยังไม่งอกเลย แต่คงอีกไม่นานสินะ

เราเลยไปมองกล่องโฟมกล่องถัดไปบ้าง

โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย

เยี่ยม ๆ เดี๋ยวมีรางวัลให้นะเจ้าผักบุ้งน้อย ^_^

มันโตขึ้นกว่าเมื่อก่อนแยะเลยล่ะ

ใหม่ ๆ ก็ต้องเฝ้าดูแลทุกเช้าเย็นให้อาหารเป็นเวลาเลยก็ว่าได้นะ

ช่วงแรก ๆ เรากลายเป็นคนโรคจิตเลยก็ว่าได้นะ

ระแวงไปแทบทุกเรื่องเลยล่ะ

ก็เค้าหวงของเค้านี่นา

เราเดินไปเปิดก๊อกน้ำแล้วลากสายยางมารดน้ำต้นไม้

สายตาเหลือบไปเห็นต้นอะไรก็ไม่รู้ต้นเล็กนิดเดียวยื่นออกมาจากพื้นดิน

ตอนแรกนึกว่าเป็นวัชพืชเลยเกือบจะถอนทึ้งซะแล้ว

แต่พอดีสังเกตุเห็นว่ามีเมล็ดเล็กๆติดอยู่ที่ปลายใบเลี้ยงของมัน

เอ๊ะ!!!...

ไชโย !

โตจนได้

ขอใช้คำพูดๆไม่สุภาพหน่อยนะคะ

โตซะทีโว๊ย

ว่ะฮ่ะฮ่า . . . อะไรมันจะโชคดีขนาดนี้นะ ถ้าเราจำไม่ผิดเมื่ออาทิตย์ที่แล้วจำได้ว่ามันยังเป็นเมล็ดพริกแห้ง ๆ อยู่เลย สัปดาห์ที่แล้วคงเป็นเพราะเราใจร้อนไปหน่อยเลยเอาเมล็ดพันธุ์เหล่านี้ทิ้งทั้งกระถาง

ปล่อยให้อยู่กับต้นว่านอะไรสักอย่างนี่แหละจำชื่อไม่ค่อยได้

แต่รู้สึกว่าเจ้าต้นพริกนี่มันอุตสาหะกว่าเราเยอะเลยอ่ะ

อย่างน้อยมันก็ยังมีความหวังว่าจะโตให้ได้

ตอนแม่ตั้งท้องเราคงเป็นคล้ายๆกันมั้ง . . .

ต่างกันก็แค่แม่คงไม่คิดจะทิ้งเราอ่ะนะ

ตอนนี้นะไม่ต้องพูดถึงเราเลยบอกตรงๆว่าตาลุกวาวยิ่งกว่าแมงมุมลายซะอีก

:

:

:

อ้าว ๆ งง งงตามๆกันไม่เคยได้ยินเหรอที่เค้าว่า

. . . แมงมุมลายตัวนั้นฉันเห็นมันสงสารเหลือทน . . .

. . .วันหนึ่งมันเปียกฝนไหลหล่นจากบนหลังคา . . .

. . . พระอาทิตย์ส่องแสงน้ำแห้งเหือดไปลับตา . . .

. . . มันรีบไต่ขึ้นฟ้าหันหลังมาทำตาลุกวาว . . .

เพ้อเจ้อนอกเรื่องไปซะไกลแล้วล่ะค่ะ

โย่ว !!! เงิน เงิน เงิน แล้วก็ เงิน ครูบอกว่าพริกต้นหนึ่งขายได้หลายบาทแน่ะ

แต่ว่าเอ้อลืมไปว่า . . .

ตังค์ที่ได้ไม่เข้าเป๋าเรานี่นา -_-

แต่ช่างเหอะ ยังไง ๆ เงินที่ได้เราก็เอาไปทำบุญนี่นายังไงสักวันนึงหรือไม่ก็ชาติหน้าผลบุญมันคงมาหาเราอ่ะนะ ถึงมันจะไม่มีอะไรดีกว่าตอนนี้แต่ยังไงความอิ่มใจมันก็อยู่ข้างในเต็มๆ เลยแหละ

มีความสุขจังเลย

ลัล ล้า ลัล ลัล ลา . . .

แล้วเจอกันใหม่นะคะ

ขอตัวไปดูแลต้นไม้ก่อนนะคะ

บายค่า . . .

15 กรกฎาคม 50