ชีวิตของฉันมันอยู่กะหมากะแมว

ที่เธอเห็น ไม่ได้เป็นตัวฉัน อย่างที่ตัวฉันเป็น ยังมีความลับมากมาย

ซ่อนเอาไว้ ไม่มีใครรู้จักตัวฉัน

หลอกใครๆ แต่ในใจจริงนั้น ฉันไม่เคยต้องการ ทนมานานไม่รู้เท่าไร

ใครกันจ้องมองฉันอยู่ ดูเหมือนเธอ กำลังร้องไห้

ภาพที่เห็นเป็นเงาของใคร ไม่ใช่ตัวฉันเลย

ต้องทนกล้ำกลืน ทนฝืนใจ นานเท่าไร จะคลายหมองเศร้า

กลับคืนมาเป็นตัวของเรา เป็นใจของเราสักที

มีกี่คน ที่ต้องทนเจ็บช้ำ แต่ก็จำต้องทน มีตัวตนอยู่เพื่อใคร

สักวัน จะให้โลกได้รู้ ถึงความในใจ

คงมีใครยอมรับฉันได้

ทำไมต่างคนซุกซ่อน แสดงละคร ปิดบังหัวใจ

บทที่เห็นเป็นตัวของใคร ไม่ใช่ตัวของเรา

ต้องทนกล้ำกลืน ทนฝืนใจ นานเท่าใด จะคลายหมองเศร้า

กลับคืนมาเป็นตัวของเรา เป็นใจของเรา สักที .......

กลับคืนมาเป็นตัวของเรา.....เป็นใจของเรา สักที......