ชีวิตของฉันมันอยู่กะหมากะแมว

  อันที่จริงเรื่องนี้เกิดตั้งแต่ปลาย ๆ เดือนพฤษภาค่ะ  คนรักหมารักแมวรักสัตว์อยากให้ได้อ่านมากกกกจริง ๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องหมาพันธุ์อะไรก็ไม่รู้ซักอย่างนี่แหละค่ะ  มันอยู่บ้านใกล้กันกับบ้านของพี่สาวที่ไปพักอยู่ตอนไปเที่ยวเกาะสมุย  มันชื่อสงสัยค่ะ  เป็นสุนัขที่ค่อนข้างมีอายุเอาการค่ะ  เราเจอมันตั้งแต่วันแรกที่มา  มันออกจะเป็นหมาที่เชื่องนะคะ  เวลาเห็นเรามันจะเข้ามาหาทำท่าทางเหมือนจะพูดกับเราว่า 

"ยินดีที่ได้รู้จักนะฮับ ผมชื่อสงสัย"

ตอนเช้า ๆ เรามานั่งทานอาหารกันหน้าบ้านแล้วมันก็จะมายืนมอง  มองตาละห้อยเชียวค่ะ  พอเห็นมันอย่างนั้นเราสงสารนะเลยแบ่งให้มันด้วย  แต่ถ้าเราไม่ให้มันจะไม่เข้ามาแย่งค่ะ  จะยืนมองอยู่อย่างนั้นแต่ก็ไม่ทำอะไร...

บางทีขนาดข้าวเหนียวมันก็ยังกินนะคะ  แม้แต่อาหารที่เหลือจากแมวของพี่สาวเรากินแล้วมันก็ยังกินเลย  เรียกว่ามันกินทุกอย่างเลยก็ว่าได้  อาจจะเป็นเพราะเจ้าของของมันไม่เคยให้มันกินอะไรเลยก็ได้...

เวลาเดินไปไหนที่มีแต่ผู้หญิงมันจะชอบวิ่งตามมาค่ะ  คล้าย ๆ กับตามมาส่ง  ถ้ามีหมาตัวอื่นมาเข้าใกล้เรามันก็จะคอยกัน  เข้าใกล้ที่หมายถึงคือเหมือนจะทำร้ายอะไรอย่างนี้น่ะค่ะ  ข้ามถนนไปส่งเราขึ้นรถยังมีค่ะ  จะบอกเลยว่าถนนที่เกาะสมุยมันไม่ได้โล่ง ๆ นะคะ  รถเต็มไปหมดค่ะ  อันตรายมากขนาดคนยังต้องดูให้ดีก่อนจะข้ามเลยมีอยู่ครั้งนึงที่มันข้ามถนนไปส่งแล้วมันก็ทำท่าเหมือนจะขึ้นรถไปกับเราด้วยฝรั่งที่เห็นบนรถเค้าเห็นก็หัวเราะชอบใจนะคะเราเองก็ขำเหมือนกัน  พอรถออกแล้วมันยังวิ่งตามรถมาอีกค่ะแต่มันก็วิ่งไม่ทันอยู่ดี...

พี่สาวของปรางเลี้ยงแมวค่ะแต่ว่าเจ้าสงสัยมันไม่ทะเลาะกับแมวตัวนั้นเลย  บางครั้งที่พี่สาวเล่าให้ฟังว่ามันมานั่งจ้องตากับเจ้าแมวตัวนั้นจ้องกันอยู่นั่นแหละแต่ไม่ได้ทำอะไร  จ้องกันจนหลับไปฝ่ายหนึ่งเลยค่ะ...  บางทีเวลาแมวของพี่สาวไม่ยอมกลับบ้านมันก็จะออกไปหากับเราด้วย  มันไปดูตรงโน้นบ้างตรงนี้บ้างจนมีอยู่ครั้งนึงที่มันไปหาจนเจอแล้วก็กลับบ้านกันมาได้...

เจ้าสงสัยมันรักบ้านของมันมาก  ถ้ามีแมวหรือหมาไปบุกรุกบ้านของมันเวลาไม่มีใครอยู่มันจะขู่แล้วก็เห่าอยู่นั่นแหละค่ะ  เจ้าของเค้าจะรู้มั้ยนะว่ามันรักเค้ามากแค่ไหน ???

หลังจากกลับมาที่นครศรี ฯ แล้ว พี่สาวก็โทรมาบอกว่า  มีเด็กคนหนึ่งไปถ่ายรูปมัน  ไปถ่ายแบบที่ว่าประชิดตัวเลยนะแล้วก็เที่ยวไปจับหัวของมัน  ไปทำให้มันหันหน้ามา  ประมาณว่าบังคับให้ถ่ายรูปน่ะค่ะแล้วมันคงไม่จอยด้วยเลยโดนเจ้าสงสัยขย้ำหน้าเข้าให้  เท่าที่ทราบรู้สึกว่าเย็บไปหลายร้อยเข็มค่ะ  อันที่จริงเราก็เคยถ่ายรูปของมันนะแต่ไม่เคยไปบังคับมันหรือไปกวนมันค่ะ เวลาถ่ายรูปจะถ่ายแบบอยู่ห่าง ๆ แล้วซูมกล้องเข้าไปแทน  ก็ไม่เห็นว่ามันจะแสดงท่าทางอะไร  เรียกว่าแทบจะยืนเก๊กให้ถ่ายเลยนะคะ  ตั้งแต่วันที่เกิดเหตุก็มีพวกผู้ชายร่างบึกบึนหลายคน ถือไม้ครบมือตามไล่มัน  มันก็หนีไปไหนไม่รู้แต่ว่าพอหลังจากนั้นไม่นานมันก็กลับมานอนหน้าบ้านอีก  พี่สาวเล่าว่าตามตัวมันมีแผลด้วย  สงสารมันเลยเอาข้าวให้มัน  แต่หลังจากนั้นเด็กที่เห็นมันก็ไปบอกพวกผู้ใหญ่เค้าเลยออกตามไล่มันอีก  พอถามว่า

"ไม่ฆ่ามันไม่ได้เหรอ?" 

เค้าก็บอกว่า

"ไม่ได้ยังไงยังไงก็ต้องเอาให้ตาย"

...

..

. 

พี่สาวคิดอยู่นานเลยไปตั้งกระทู้ในพันทิป

ก็มีคนแนะนำว่าให้เทศบาลมารับมันไป  พอรู้ก็เลยโทรไปแต่ผลที่ได้คือ

พี่สาว : ช่วยมารับสุนัขหน่อยได้มั้ยคะ  

เทศบาล : เรามีหน้าที่แค่ทำหมัน กับฉีดยาให้มันนะน้อง  ถ้าห่วงมันนักทำไมไม่เลี้ยงซะเองล่ะ?

พี่สาว : เอ่อ  คือดิฉันเป็นอิสลามน่ะค่ะเลี้ยงหมาไม้ได้ 

เทศบาล : ถ้าอย่างนั้นคุณจะไปห่วงมันทำไม?

...

..

.

สรุปแล้วคือเค้าจะไม่มารับ  พี่สาวก็เลยโทรไปที่ส่วนกลาง  เค้าเลยบอกว่าจะประสานงานให้  แล้ววันต่อมาเค้าก็มารับมันไป

พอวันต่อมาของวันต่อมามันก็หลับมาอีกค่ะ  (สงสัยมั้ยว่ามันกลับมาได้ไง?)

คราวนี้มันไม่รอดแล้วจริง ๆ ค่ะ

พอเค้าเห็นเค้าก็ไปล้อมมัน  มันเลยวิ่งหนี  แต่ก็มีผู้ชายไปดักหน้าแล้วก็เอาไม้ฟาดเข้าไปที่หัวของมัน  แค่นั้นแหละค่ะ  พอได้ยินพี่สาวเล่าถึงตอนนั้นก็อึ้งค่ะ  ตกใจ  เสียใจ เศร้า  ความรู้สึกมากมายพรั่งพรูออกมา  ความทรงจำเก่า ๆ มันย้อนกลับมาให้คิดถึงมัน 

...

...

...

ตอนนี้มันจะเป็นยังไงบ้างนะ ???

เค้าจะเอามันไปทิ้งไว้ที่ไหน???

คงสมใจแล้วสินะที่ได้เป็นคนฆ่ามัน

เจ้าของมันจะรู้สึกอย่างที่บ้านดิฉันรู้สึกไหมนะ???

คุณรักสัตว์เลี้ยงของคุณจริง ๆ รึเปล่า???

ถามตัวเองก่อนจะตัดสินใจรับผิดชอบชีวิตอีกหนึ่งชีวิตที่ไม่ใช่ของคุณ

คุณจะทิ้งมันไหมถ้าคุณเลี้ยงมันนาน ๆ เข้า  และมันค่อย ๆ แก่ตัวลง ???

ถ้ามันไม่ร่าเริง  ถ้ามันไม่สบาย  ถ้ามันบ่นเวลาหิวคุณจะรับได้ไหม ???

อยากให้คนที่แล้วช่วยคิดกันหน่อยได้ไหม

สุนัขจรจัดที่จริงก็มาจากสุนัขเลี้ยงที่ถูกนำมาทิ้งนี่เอง...

*เอ็นทรี่นี้แด่เจ้าสงสัย  สุนัขที่ฉันรักมากที่สุด  และดีที่สุดเท่าที่เคยเจอมา

** อันที่จริงจะเอารูปมาลงแต่มันลงไม่ได้ต้องขอโทษด้วยนะคะ

***  เอ็นทรี่ที่แล้วบอกว่าจะเอาเรื่องลูกแมวเกิดใหม่มาลงแต่ว่าเอารูปลงไม่ได้เลยไม่ได้เขียนนะคะ